LEO NO MILLADOIRO

Tres proyectos internacionales revolucionan la gestión de estos centros culturales Lendo na Biblioteca 10 de Helsinki En la Biblioteca 10 de Helsinki se puede leer en una hamaca, hacer negocios, coser a máquina, bailar, digitalizar formatos decadentes como casetes y cintas de VHS, tocar la guitarra o echar una siesta. Se puede casi cualquier cosa que jamás habría pensado hacer en una biblioteca. Se puede porque su director, Kari Lämsä, pensó que en el nuevo mundo hay poco espacio para las viejas bibliotecas y mucho para las aventureras: “Tenemos que redefinir el papel que desempeñamos. Tenemos que ayudar a la gente, ser amigables, a veces somos demasiado formales y oficiales. Tenemos que decidir junto a los usuarios que materiales adquirimos y que necesitan. Yo no veo la biblioteca como una sala de estar sino como una cocina, donde cada uno trae ingredientes y cada día sale un menú distinto”. Ellos han dicho definitivamente adiós al almacén de libros. Lämsä conoce el negocio...

Aquí vai, aínda que faltan moitos alumnos por mor dos exames, un profundo agradecemento aos profes e aos alumnos que fixeron posible as actividades do club de lectura neste curso e esperando que continúe no vindeiro curso.

Flash-black 13 , último libro do autor Ramón Caride, é, como  leva implícito o seu título, unha volta atrás, negra e inquedante, na que o “maleficio” do número 13 está moi presente; está estruturada en 13 relatos, a piques estivo de se publicar no ano 13,  13 alumnos asistiron á reunión co autor este martes, aínda que non era martes 13... Breves relatos plagados de personaxes e situacións urbanas nos que  a fantasía é o elemento esencial, unha fantasía en clave científica e tecnolóxica que pretende ser telón de fondo da crítica ou reflexión sobre certos aspectos da nosa realidade social, aspectos incómodos ao autor, como a violencia, o racismo, a opresión, a desigualdade, a regresión nos dereitos civís… A  ciencia convértese así nestes relatos do cotiá na maxia creadora de atmosferas desacougantes e se transforma nun instrumento para mirar con precisión a realidade que nos afecta a diario. Grazas pola túa visita!!! ...

Os alumnos de 4º ESO cumpriron un venres máis co seu club de lectura, esta vez para falar de Enderezo descoñecido , unha obra que parece que non decepcionou e que, dende logo, provocou bastante debate e  reflexión sobre as razóns de que unha profunda e longa amizade poida esvaecerse por mor de diferenzas ideóloxicas...  As causas do ascenso ao goberno alemán do nacionalsocialismo no ano 1933, que os alumnos de 4º coñecen porque acaban de estudalas en Ciencias Sociais,  a reflexión sobre se alguén se podía sustraer a formar parte do réxime nazi sen consecuencias nefastas para a súa familia, como unha simple carta se pode converter nunha implacable vinganza, as bases reais do relato, o seu éxito literario en toda Europa e o recoñecemento desta obra de ficción como a denuncia máis efectiva e contundente contra o nazismo, foron algúns dos temas que suscitaron máis interese e, por suposto, agradecemos a Naír e a Natalia a súa interpretación persoal de por que a autora ...

A LECTURA CON “CATRO OLLOS” Catro ollos foron os que fixeron falta para enfrontarse á lectura da banda deseñada de Cartas de inverno . Non decepcionou e, lonxe de resolver as dúbidas   que a novela lida previamente suscitara en todos nós, deixounos un fondo de incertidume e un pouso de misterio aínda maiores. E non só iso, pois descubrimos que o cómic abre todo un novo universo de sensacións e que resulta necesario miralo e remiralo, con catro ollos ou máis! Aprendemos algo da súa linguaxe: por exemplo, que a lembranza de cousas pasadas se plasma nos tons ocre das viñetas; que as imaxes terroríficas do gravado da nena misteriosa só poden ser en branco e negro; e que a casa enmeigada co seu gran torreón aínda pode ser máis tenebrosa cun ceo de fondo ateigado de nubes de tormenta que evocan forzas sobrenaturais vidas do alén dos tempos para levar os protagonistas a un tráxico desenlace… Vaia, que descubrimos o valor da imaxe, a súa forza. Sorprendéronnos, tamén, os rost...